Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

ένας κόκκινος γίγαντας

Πριν από πολλά, πολλά χρονιά ζούσε πάνω στη γη ένας άρχοντας φωτεινός και καλόκαρδος. Ήλιο τον έλεγαν. Με το που άνοιγε τα μάτια πρώτη του δουλειά ήταν να φωτίσει τα σκοτάδια στη φύση, μα κυρίως στις ψυχές. Όλα πήγαιναν καλά, ωσότου η μαυρίλα ζήλεψε και άρχισε να κακολογεί τον κυρ Ήλιο.
Στο μυαλό της φύτρωσε το κακό. Συμμάχησε με τη δυσπιστία και άρχισε έναν ύπουλο αγώνα.
Οι άνθρωποι πες πες άρχισαν να αμφιβάλουν.
Ο κυρ Ήλιος τους φάνηκε γραφικός, ψεύτικος και κυρίως πολύ καλός για τα μέτρα τους. Δεν του μιλούσαν, τον απόφευγαν και έφτασαν στο να τον κακολογούν πίσω από την πλάτη του.
Η μαυρίλα χάρηκε πολύ. Πίστεψε πως είχε νικήσει.
Όμως η καλοσύνη, η τόση δοτική δύναμη της καρδιάς, μπορεί να είναι σπάνια, στάθηκε ανίκητη κι έκανε τον ήλιο να λάμπει καθάριος.
Αγαπούσε τους ανθρώπους τόσο πολύ, που δε θα τους χαλούσε κανένα χατίρι. Εάν δεν τον ήθελαν κοντά τους, αυτός θα συνέχιζε να φωτίζει τα βήματά τους από ψηλά. Θα ξημέρωνε τη μέρα για όλους.
Κι εύχομαι να ξημερώνουμε τις μέρες μας με ήλιους ζεστούς.
Λένε πως σε 5.000.000 ο ήλιος μας θα σβήσει κι ένας κόκκινος γίγαντας θα πάρει τη θέση του.(Copyright Μ.Πατλάκουτζα)
Καλό μας ξημέρωμα λοιπόν!!